Choroba Leśniowskiego-Crohna - objawy, leczenie

Choroby    
ocena

Choroba Leśniowskiego-Crohna polega na występowaniu zapalenia, które może się lokalizować w dowolnym odcinku przewodu pokarmowego. Zajęte chorobową mogą być zarówno jama ustna, jak i przełyk, żołądek, jelito cienkie, jelito grube, odbyt.

Choroba Leśniowskiego-Crohna - objawy, leczenie

photoxpress.com

Takie zapalenie posiada pewne szczególne cechy, do których zalicza się to, iż procesem chorobowym objęta jest cała grubość ściany danego narządu, np. jelita. Wyróżnia tę jednostkę chorobową również fakt, że wykonywane badania diagnostyczne wykazują, iż obszary objęte procesem chorobowym są porozdzielane zupełnie zdrowymi odcinkami.

O chorobie Leśniowskiego-Crohna warto wiedzieć, ponieważ zapadalność na nią z roku na rok wzrasta. Szczególnie często chorują osoby w wieku dojrzewania i młodzi dorośli. Mieszkańcy krajów o wyższym statusie ekonomicznym częściej zapadają na tą chorobę.

Wyraźnie zaznaczyć trzeba, że zmiany chorobowe zwykle dotyczą jelita grubego. Wśród czynników, które zaostrzają objawy chorobowe wymienia się: narażenie na przewlekły stres, częste infekcje, palenie tytoniu, stosowanie długotrwale niesteroidowych środków przeciwzapalnych.

Symptomy, które świadczyć mogą o chorobie Leśniowskiego-Crohna, są zróżnicowane. Choroba czasami wymaga różnicowania z zapaleniem wyrostka robaczkowego. Wówczas ma ona ostry początek i związana jest z silnym bólem brzucha. U niektórych pacjentów można wyczuć przy badaniu brzucha guz. Znacznie częściej choroba rozwija się mniej spektakularnie, aczkolwiek nie zmienia to faktu, że objawy są dokuczliwe dla pacjentów. Zwykle dominuje długotrwale utrzymująca się biegunka oraz ból brzucha. Typowo mogą występować u chorych przetoki, zmiany przy odbycie. Ponadto chorzy zgłaszają objawy, które wskazują na toczący się w ich organizmie stan zapalny. Doprowadza on do poczucia braku sił, ogólnego osłabienia, łatwiejszego męczenia się. Również chory może stracić na wadze i podawać stany podgorączkowe.

Bardzo ważne jest zróżnicowanie choroby Leśniowskiego-Crohna z wrzodziejącym zapalenie jelita grubego. W tym celu wykonywane są badania laboratoryjne, a wśród nich istotnych informacji dostarcza oznaczenie przeciwciał przeciwko Saccharomyces cerevisiae. Często wykonuje się pacjentom badanie radiologiczne przewodu pokarmowego z użyciem kontrastu. Dzięki niemu widoczne są zmiany odcinkowe, ewentualne zwężenia jelit. Najważniejszym badaniem jest kolonoskopia. Pozwala ona dokładnie obejrzeć błonę śluzową jelita grubego. Ogląda się je także pod kątem obecności owrzodzeń, a co najważniejsze – umożliwia ona pobranie wycinka ze zmiany. Szczególnie cenne jest badanie histologiczne, w którym często występujące ziarniniaki przemawiają za chorobą Leśniowskiego-Crohna.

W leczeniu tej choroby wykorzystuje się leki, które działają przeciwzapalnie. Najczęściej są to glikokortykosterydy. Droga ich podania, dawka oraz nazwa konkretnego preparatu zależą od stanu pacjenta, nasilenia jego dolegliwości. W cięższych postaciach choroby zastosowanie mają leki immunosupresyjne. Podaje się także chorym medykamenty, które nieco łagodzą objawy choroby, a zatem leki przeciwbólowe i przeciwbiegunkowe.

Czy znacie kogoś, kto cierpiał na tę chorobę? Jakie leczenie zastosowano? Wypowiedzcie się.

OCENA
1.00
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
4 + 1 =