Nauka szybkiego czytania – fonetyzacja, subwokalizacja

Edukacja    
ocena

Subwokalizacja jest nawykiem nabytym już w czasie nauki czytania. Polega na wewnętrznym artykułowaniu w czytaniu tradycyjnym (literowaniu, sylabizowaniu, czytaniu całymi zdaniami). Innymi słowy, to co czytają nasze oczy jest ściśle połączone w wewnętrznym czytaniem, tak jakby równolegle w myślach lektor czytał tekst na głos (wokalizacja wewnętrzna). Niektóre osoby czytają „po cichu”, powtarzając szeptem to, co widzą oczy (wokalizacja zewnętrzna). Subwokalizacja jest dużą przeszkodą w podnoszeniu tempa czytania, dlatego trzeba dążyć do jej wyeliminowania.

Nauka szybkiego czytania – fonetyzacja, subwokalizacja

photoxpress.com

Niemalże u każdego człowieka, już w szkole podstawowej, wyrobił się nawyk subwokalizacji. Sprzyjało temu zalecane tzw. „czytanie na głos”. Podczas nauki szybkiego czytania okazuje się, ze jest to wręcz błąd czytelniczy, którego efektem jest utożsamianie czytania z wokalizacją. Tymczasem wokalizacja znacznie ogranicza tempo czytania, nie przekraczając szybkości mowy. Tak więc nie przeczytamy szybciej niż wypowiemy. Bez eliminacji wokalizacji niemożliwe jest szybkie czytanie. Związane jest to z tym, że w szybkim czytaniu trzeba przyswajać tekst całymi grupami słów, podczas gdy w czytaniu tradycyjnym oko podąża jedynie słowo za słowem. Oczywiste jest, że wtedy myśl również będzie podążać słowo po słowie.

Czy stracimy coś, zwalczając subwokalizację? Nie! W procesie czytania nie muszą być angażowane dwie drogi dotarcia do mózgu (wzrok i słuch). Jeśli czytamy słowo znane, wystarczy po prostu je widzieć. Mechanizm fonologiczny opóźnia przeskakiwanie do kolejnych miejsc w tekście.

Co można zrobić, żeby czytając, nie czytać dodatkowo w myślach lub „po cichu”? Zasadniczo można wyróżnić trzy drogi eliminacji wokalizacji:

- zakłócenie mowy i słuchu – konieczne jest coś, co zagłuszy naszego wewnętrznego lektora, uparcie czytającego w myślach to, co widzą oczy. Jedynym sensownym rozwiązaniem jest zakłócenie tego procesu. Możemy to zrobić przez zastąpienie wokalizacji wymawianiem w trakcie czytania na przykład głosek alfabetu lub poprzez ciche gwizdanie.

- droga mechaniczna – delikatne przygryzanie języka, ściskanie warg lub trzymanie w zębach jakiegoś przedmiotu, na przykład długopisu,

- „centralne zakłócenia mowy” – wykonywanie innej rytmicznej czynności, na przykład stukanie ołówkiem według określonego rytmu bądź podśpiewywanie w myślach znanej melodii.

Czy chcielibyście nauczyć się szybkiego czytania? Do czego przydałoby Wam się najbardziej? Dajcie znać w komentarzu.

OCENA
4.00
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
4 + 3 =

Polecamy