Szkoła waldorfska - co to jest, charakterystyka

Edukacja    
ocena

Alternatywą dla powszechnej szkoły masowej jest szkoła typu Waldorf. Nauczanie bazuje na założeniach pedagogiki Rudolfa Steinera. Szkoła typu Waldorf jest określana również „szkołą steinerowską” lub „szkołą wolną”. Wolność oznacza przede wszystkim swobodne rozwijanie wewnętrznej specyfiki szkoły.

Szkoła waldorfska - co to jest, charakterystyka

photoxpress.com

Fundamentem szkoły jest jej samorządność bazująca na wzajemnej współpracy rodziców, nauczycieli oraz uczniów. Wszystkim przyświecają wspólne cele, do których dążenie odbywa się w oparciu o szacunek do siebie nawzajem. W szkole steinerowskiej nie ma dyrektora, a na czele działa Kolegium Nauczycielskie.

Nauka trwa 12 lat i obejmuje etap przedszkola (od 4. do 6 lub 7. roku życia), etap szkoły podstawowej (klasy I – VII) oraz szkoły średniej (klasy IX – XII). Nauczanie oraz wychowanie ukierunkowane są na wszechstronny rozwój uczniów, w oparciu o zaspokajanie potrzeb oraz rozkwit zdolności. W poszerzonym zakresie prowadzona jest edukacja artystyczna. W rozkładzie dnia obowiązuje tzw. „cykl tematyczny”. Uczniowie przez okres kilku tygodni w ciągu dwóch pierwszych lekcji z rana uczą się jednego przedmiotu. Jest to tzw. „lekcja główna”. Po upływie kilku tygodniu następuje nauka innego przedmiotu i tak aż do zakończenia roku szkolnego.

UWAGA!

Wspomniana już wolność szkoły typu Waldorf przejawia się również w innych aspektach – braku ocen i ewentualności powtarzania klasy. Nie uznaje się drugoroczności, a do wiadomości uczniów są oceny opisowe, wskazujące na dobrze opanowane obszary oraz na te, które wymagają jeszcze pracy. Tym samym nie nacisków na osiąganie dobrych ocen. Absolutnie nie selekcjonuje się uczniów według wyników. W grupach uczą się dzieci o różnych zdolnościach.

Ważne miejsce zajmuje działalność praktyczna nauczania. Do dyspozycji jest wiele kół zainteresowań, imprezy szkolne, warsztaty otwarte. Stanowisko rodziców jest równie ważne jak nauczycieli. Ich wzajemna współpraca jest naturalna. Co więcej - każdy uczeń jest ceniony przez nauczyciela. Uznawana jest jego indywidualność, potrzeby i zainteresowania, w które nauczyciel głęboko się angażuje. Osobowość osoby dorosłej pełni więc w procesie dydaktycznym niezmiernie ważną funkcję. Nauczyciel ma być wzorem osobowym, niemalże ideałem umożliwiającym uczniom samodzielny rozwój, potęgowanie zdolności i pokonywanie przeciwności. Proces odbywa się bez napięć lecz w życzliwym stosunku nauczyciel – uczeń.

Co myślicie o szkole tego typu? Wysłalibyście do niej swoje dziecko? Podzielcie się opiniami.

OCENA
0.00
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
3 + 4 =

Polecamy