Techniki dramowe na szkoleniach

Edukacja    
ocena

Techniki dramowe zawierają w sobie całe bogactwo możliwości pracy z zagadnieniami rozwoju człowieka. Są odpowiednie dla obszaru komunikacji, asertywności, radzenia sobie z problemami i konfliktami, sprzedaży, wrażliwości, inteligencji emocjonalnej oraz wieloma zdolnościami i cechami nabywanymi w procesie wychowania i kształcenia, a także ogólnie pojętego rozwoju osobowości. Drama polega na uczeniu się poprzez wykorzystanie różnorodnych działań kreatywnych. Podstawą jest tu doświadczanie, drama nie jest tworzona dla widza, a dla „aktora”.

Praktyka dramy odbywa się w grupach, zazwyczaj kilkuosobowych. Za pomocą plastyki ciała i głosu, uczestnicy tworzą wyimaginowaną sytuację, by doświadczyć jej emocjonalnie, a następnie omówić, zrozumieć i wyciągnąć z niej wnioski dla swoich potrzeb. Mogą być to też najprostsze formy działania, takie jak słuchanie czy patrzenie, połączone ze skupieniem uwagi i refleksją nad zmieniającymi się warunkami otoczenia.

Cechą dramy, która stanowi o jej skuteczności, jest korzystanie z instynktownej zdolności człowieka do wchodzenia w różnorodne role. Dzięki takiemu „udawanemu” przeżyciu, doświadczane emocje są wystarczająco intensywne, by móc je później poddać analizie. Jednocześnie rola narzuca pewien dystans do sytuacji, dający komfort psychiczny i poczucie bezpieczeństwa jej odtwórcy. Zjawisko to określa się mianem „płaszcza roli”. Ćwiczenia realizowane za pomocą dramy, pozwalają na modyfikację własnych zachowań i sprawne przeniesienie pożądanych postaw na grunt realnych sytuacji.

Drama sprawdza się w zasadzie wszędzie, w treningach biznesowych, w pracy z trudną młodzieżą, w edukacji wczesnoszkolnej, mediacjach rodzinnych i doradztwie zawodowym, nawet w terapiach psychologicznych. Istnieje bardzo wiele technik dramowych, a ich dobór zależny jest od celu, do jakiego mają prowadzić. Przykładami najbardziej znanych są: pantomimiczna technika stop-klatki, technika kart ról - wejścia w role w oparciu o opisy postaci, wywiady (również wzbogacone o kostiumy pomagające w głębszym wejściu w rolę), różnorodne etiudy pantomimiczne, walizka z przedmiotami (zawierająca inspirujące do dyskusji przedmioty), techniki manualne i plastyczne (twórcze).

W stosowaniu technik dramowych najważniejszy jest element pobudzania wyobraźni, a narzędziem pracy jest fantazja. Nie ma tu precyzyjnych scenariuszy, jest za to czas na spokojną refleksję, rozmowę o uczuciach. Drama ma wymiar symboliczny, metaforyczny. Jest fascynującą metodą uczenia i wychowywania, szczególnie dzięki możliwości zastosowania jej w tak różnorodnych grupach i dla tak wielu problemów.

Zetknęliście się kiedyś z dramami na szkoleniu? Jakimi? Podzielcie się doświadczeniami.

OCENA
0.00
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
5 + 2 =

Polecamy