Jak być liderem?

Psychologia    
ocena

Nie ma rozstrzygających badań, które pokazałyby, jakie cechy czynią kogoś liderem. Wymienia się często inteligencję, umiejętność przystosowania, ekstrawersję, ale nie ma takiego zestawu cech, który gwarantowałby pozycję lidera.

Jak być liderem?

photoxpress.com

Istnieje teoria, które twierdzi , że liderem można stać się w efekcie pewnych szczególnych zdarzeń, które sprawiają, że taki, a nie inny lider jest danej grupie potrzebny. Czyli teoretycznie można założyć, że odpowiedni zbieg okoliczności zrobi lidera z każdego z nas. Wszystko zależy od sytuacji.

Czasami jednak lider jest narzucany odgórnie, na przykład szef, dyrektor, czy inny przełożony, i nie mamy żadnego wpływu na to, kto nami „rządzi”. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że nie każdy szef jest liderem, nie każdy lider jest szefem. Lider jest przewodnikiem, który w danej sytuacji, w danej grupie, najlepiej radzi sobie z kierowaniem działaniami grupy, która ma do osiągnięcia jakiś konkretny cel.

Powstawanie grupy i wyłanianie lidera przebiega w kilku etapach. Zaczyna się od fazy formowania, kiedy to ludzie działają dość egoistycznie i indywidualnie, szukając sobie miejsca w grupie, poznając innych członków. Z czasem uczestnicy grupy orientują się, że dla wspólnego dobra muszą pracować razem, bo tylko razem - przez współpracę - osiągną zakładany cel. Tu pojawia się właśnie walka o przewodzenie w grupie. Oczywiście nie walczą wszyscy, a tylko te jednostki, które czują się na siłach w tej sytuacji pokierować innymi. To jest faza konfliktu, czyli wyłaniania się lidera. Z czasem grupa wchodzi w fazę współdziałania, w której wszystkie emocje wyciszają się i zaczyna się współpraca pod wodzą zaakceptowanego w poprzedniej fazie lidera. Najefektywniejszą fazą jest faza realizowania zadania, czyli koncentracja na celu, pełna komunikacja, dobre wykorzystanie kompetencji członków grupy i zaufanie do nich. Cel może być jednorazowy (np. wykonanie jakiegoś projektu), ale też może być długofalowy (np. zysk i rozwój firmy).

Warto tu wspomnieć, że czasem może w grupie zaistnieć równocześnie dwóch liderów: jeden zadaniowy i drugi, tak zwany lider sympatii, który dostarcza grupie oparcia, otuchy, jest empatyczny i matkuje grupie. Dobrze to widać zwłaszcza w filmach katastroficznych, w których pojawia się duży, silny facet, przejmujący dowodzenie nad grupą, często po jakiejś utarczce z innym dużym facetem, który też miał ambicję dowodzić, ale przegrał tę walkę. Zadaniem lidera jest uratowanie grupy, która znalazła się w jakichś strasznych tarapatach. Obok niego często pojawia się kobieta, która tonuje emocje grupy, pociesza, pomaga, jest autorytetem moralnym i etycznym. To jest właśnie lider sympatii.

A jak działa dobry lider zadaniowy?
Przede wszystkim musi być sprawiedliwy i odpowiedzialny. Jeśli podjął decyzję, jej skutki powinien brać na siebie.
Lider musi wierzyć w sukces, swój zespół i cel, który ma zostać osiągnięty.
Lider musi być konkretny i precyzyjny, aby mógł być wymagający.
Lider powinien umieć porozumiewać się z zespołem, zła komunikacja to pierwszy krok do kłopotów.
Lider musi widzieć zadanie w szerokiej perspektywie, ale nie mogą mu umykać detale.
Lider musi być człowiekiem, a więc ma prawo do słabości i nie powinien ukrywać tych, które nie mają wpływu na pełnioną funkcję. Małe słabości zwiększają sympatię zespołu do lidera.
Wreszcie na koniec: lider umie rozwiązywać problemy, a dobry lider umie im zapobiegać.

Jakie cechy powinien według Was posiadać dobry lider? Zachęcam do wypowiadania się w komentarzach.

OCENA
3.00
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
4 + 3 =