Jak sobie poradzić z Narcyzem w pracy?

Psychologia    
ocena

Idealny pracownik: człowiek pewny siebie, nie nawiązujący bliskich kontaktów z innymi pracownikami, ostro rywalizujący, świetnie się prezentujący, potrafiący zrobić fantastyczne wrażenie na kliencie, łatwy w motywowaniu, bo żądny władzy, kasy i prestiżu – jednym słowem - narcyz.

Jak sobie poradzić z Narcyzem w pracy?

photoxpress.com

Narcyzm można rozumieć dwojako: albo jako cechę osobowości (małe nasilenie cech), albo jako zaburzenie osobowości (duże nasilenie cech). Wielu z nas miało do czynienia z takimi osobami. Cechują się one ogólnie mówiąc przesadnym poczuciem własnej wartości. Czasem jednak jest ono chwiejne tak bardzo, że wpadają w skrajności: od arogancji do poczucia pustki i niemocy. Z jednej strony mają tendencję do przeceniania własnych dokonań, silną potrzebę pozyskiwania uwagi i podziwu otoczenia, ale z drugiej nie potrafią utrzymywać kontaktów z tym otoczeniem i są bardzo zawistni. Narcyz zwykle fantazjuje o swoim bogactwie, władzy, szacunku środowiska i idealnej miłości, ale z drugiej strony unika bliskich związków, a tych, którzy go podziwiają traktuje z góry, często ich poniżając i gardząc nimi. Empatia jest mu zupełnie obca, bardzo źle też znosi krytykę, słowem - nie jest to człowiek łatwy w obejściu.

Zdaniem psychoanalityków rozpowszechnienie zaburzeń narcystycznych jest wynikiem warunków społeczno-kulturowych. Wśród powodów jego powstawania wymienia się wzbudzanie u dzieci nierealnych pragnień, również przez reklamę, stawianie przez rodziców nierealnych wymagań, powodujących konieczność udawania przez dziecko kogoś innego oraz niedoświadczanie empatii ze strony otoczenia.

Duże firmy lubią narcyzów. Łatwo się ich motywuje, bo wystarczy mały awans, niewielka podwyżka finansowa, jakiekolwiek wyniesienie ponad grupę i taki człowiek dostaje to, co jest dla niego w życiu najważniejsze - potwierdzenie sukcesu. Wbrew pozorom jednak narcyz nie jest dobrym pracownikiem. W zależności od nasilenia cech, albo nie jest tolerowany przez zespół, co powoduje wykluczenie go ze wspólnych działań, albo jest przyczyną niezdrowej rywalizacji i agresji w grupie. Poza tym, osobowość narcystyczna opera się na tworzeniu pozorów. Na to też należy zwrócić uwagę oceniając faktyczne efekty pracy takiego pracownika. Jego domeną jest przecież robienie dobrego wrażenia. Trzeba też pamiętać, że „karmienie” narcyza, czyli potwierdzanie wielkości jego dokonań, może doprowadzić do wzmożonego rozwoju cech narcystycznych, które z czasem staną się niemożliwe do zaakceptowania. Zwiększający się brak krytycyzmu narcyza w stosunku do siebie, a także do własnej pracy, może doprowadzić do utraty przez firmę kontroli nad powierzonymi mu zadaniami.

Narcyzm wymaga terapii, ale osoba nim dotknięta sama musi podjąć decyzję o wizycie u psychologa. Nie jest jednak rolą współpracownika, czy przełożonego wysyłać kogoś po taką pomoc. No ale trzeba przecież z narcyzem jakoś na co dzień pracować, więc doradzić można tu dwie rzeczy:
- dawać mu do zrozumienia, że jest akceptowany nawet bez spektakularnych efektów pracy;
- nie brać do siebie osobiście jego zachowania;
- stale podsuwać jakieś zadania i zajęcia, aby nie poczuł się niepotrzebny w zespole.

Niestety żyjemy w kulturze, która promuje postawy narcystyczne. Trzeba z tym po prostu żyć.

Czy informacje zawarte w artykule okazały się pomocne? Wypowiadajcie się w komentarzach.

OCENA
3.67
OCEŃ PORADĘ

Komentarze

Dodaj zdjęcie do komentarza:
PRZEGLĄDAJ
Dodaj film wideo do komentarza:
Dodaj film z dysku:
PRZEGLĄDAJ
 
5 + 1 =