Szczególną uwagę należy zwrócić na wszelkie zmiany w zachowaniu, wyglądzie pieska, a także w konsystencji jego odchodów. Pierwszymi niepokojącymi sygnałami są zwykle apatia, utrata chęci do zabawy, brak apetytu. Zdrowe szczenięta są zwykle ciekawskie, interesują się ludźmi, zabawkami i zawartością miski. Jeśli zauważymy że nasz psiak stracił nagle apetyt, śpi dłużej niż zwykle i nie wykazuje zainteresowania zabawą warto od razu wybrać się z nim na kontrolę do lekarza weterynarii.
Do poważniejszych objawów mogących świadczyć o chorobie należy przede wszystkim biegunka, nawet jeśli nie jest wynikiem poważnej choroby wirusowej może sama w sobie zagrażać życiu szczeniaka prowadząc do szybkiego odwodnienia. Należy kontrolować psie odchody i sprawdzać czy nie pojawia się w nich krew lub pasożyty.
Zwracajmy uwagę czy piesek nie wymiotuje, nie kaszle, nie kicha, oglądajmy dokładnie jego skórę, oczy i uszy. Zmiany skórne mogą świadczyć o inwazji pasożytów lub alergii, wypływy z oczu i nosa mogą być objawem poważnych chorób wirusowych. Uszy powinny być czyste, woskowina i nieprzyjemny zapach świadczą o stanie zapalnym. W trakcie zabawy, pielęgnacji czy pieszczot sprawdźmy czy szczeniaka nie boli (delikatny) dotyk w jakimś konkretnym miejscu np. opuchnięty, bolący brzuszek może być objawem choroby lub zakażenia pasożytami, wszystkie bolesne miejsca, opuchlizny zgłaszajmy lekarzowi weterynarii.
Obserwujmy sposób poruszania się pieska, nie powinien utykać ani mieć większych problemów z utrzymaniem równowagi, powinny nas zaniepokoić drżenia kończyn i mięśni.
Nadmierne drapanie się szczeniaka może świadczyć o alergii lub występowaniu pasożytów, przejrzyjmy dokładnie sierść psa w poszukiwaniu pcheł lub ich odchodów o wyglądzie małych, ciemnych grudek.
Najważniejsza jest jak zwykle profilaktyka, przestrzegajmy kalendarza szczepień, terminowo odrobaczajmy pieska i zabezpieczmy go przeciwko pchłom i kleszczom. Regularnie odwiedzajmy weterynarza, warto nauczyć psiaka, że nie każda wizyta w lecznicy oznacza nieprzyjemne kłucie igłami, ale też może łączyć się z przyjemnościami w postaci smakołyków.
Nie lekceważmy nawet z pozoru drobnych zmian w wyglądzie i zachowaniu pieska, leczenie podjęte wcześniej jest skuteczniejsze i oszczędza zwierzęciu cierpienia.
Obawiacie się, że Wasz szczeniak może być chory? Co Was szczególnie niepokoi? Konsultowaliście się już z weterynarzem? Dajcie znać.
