Istnieje duże prawdopodobieństwo, że możliwa jest transmisja czynnika etiologicznego również podczas stosunków płciowych. Dużo rzadziej do zakażenia może także dochodzić w wyniku przetaczania krwi lub przeszczepienia narządów.
Mononukleoza zakaźna rozwija się w wyniku pierwotnego zakażenia wirusem EBV. Specyficzną cechą tego wirusa jest jego zdolność do latencji w limfocytach typu B.
Jakie objawy sugerować mogą występowanie u pacjenta mononukleozy zakaźnej?
Trzeba wyraźnie zaznaczyć, iż mononukleoza jest chorobą, która manifestować się może pod postacią różnorakich symptomów. Czasami są one mało specyficzne i sprawiać mogą lekarzom trudności w postawieniu właściwej diagnozy. Niemniej jednak stosunkowo często przebiega ona w następujący sposób. U chorego obserwuje się zespół symptomów. Wśród nich pojawia się gorączka. Cechuje się ona tym, że temperatura ciała chorego wynosi często nawet około 39-40 stopni. Gorączka utrzymuje się długo, przez kilka tygodni.
Ponadto dosyć charakterystyczny jest obraz zapalenia gardła. Chociaż pacjent często zgłasza ból gardła, który nasila się przy połykaniu, uczucie drapania, to jednak zmiany patologiczne, jakie lekarz stwierdza w trakcie badania, są dużo większe, niż mogłyby wskazywać same objawy. Migdałki często są powiększone, wystają spod łuków podniebiennych, a na nich znajdują się patologiczne naloty.
Dodatkowo, lekarze zwracają uwagę na badanie węzłów chłonnych. Często węzły chłonne głowy i szyi mogą być w przebiegu tej choroby powiększone. Powiększeniu ulec mogą także wątroba i śledziona, co często udaje się wybadać podczas badania brzucha chorego. Taki obraz kliniczny ukierunkowuje zwykle lekarza do postawienia trafnej diagnozy. Niestety mononukleoza lubi się maskować i czasami jedynymi objawami, jakie daje, jest niewyjaśniona długo utrzymująca się gorączka albo angina, która mimo włączania antybiotykoterapii, nie reaguje na leczenie. Zdarza się również, że mononukleoza wywołuje objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, bądź sprawia, iż na skórze pacjenta występuje wysypka.
W postawieniu rozpoznania pomocne są wyniki badań laboratoryjnych. Jeśli pacjent przez długi okres czasu wysoko gorączkuje, gdy objawy anginy nie ustępują pomimo leczenia, jeśli zaobserwuje się powiększenie u pacjenta jakiejś grupy węzłów chłonnych czy też wątroby lub śledziony, zawsze warto wykonać podstawowe proste badanie, jakim jest morfologia krwi z rozmazem. Typowe dla mononukleozy zakaźnej zmiany to: podwyższenie ilości białych krwinek, podwyższenie ilości limfocytów oraz opisywane szczególne formy zwane wirocytami. Ważne w diagnostyce są także badania serologiczne. Rutynowo oznacza się poziom swoistych przeciwciał skierowanych przeciwko antygenowi kapsydowemu wirusa.
Czy znacie kogoś, kto cierpiał na tę chorobę? Jakie leczenie zastosowano? Wypowiedzcie się.
