Umieszcza się ją nad miejscem zranienia, aby zatamować krwotok. Następuje to na skutek naciśnięcia tkanek i naczyń krwionośnych nad zranieniem. Po założeniu takiej opaski kończyna zaczyna blednąć.
Ten rodzaj opatrunku zakładamy w przypadku zmiażdzenia, obcięcia lub oderwania kończyny. W innych przypadkach jej użycie, może być szkodliwe dla zdrowia chorego. Ważne, by opatrunek ten nie był założony dłużej niż na 60 minut, ponieważ po tym czasie może dojść do martwicy tkanek, której komórki są niedokrwione przez dłuższy czas.
Opatrunek uciskowy zakładamy nad zranieniem, ale w odległości nie większej niż 10 cm. Ten rodzaj opatrunku stosujemy tylko w przypadku, gdy opatrunek uciskowy nie daje oczekiwanych rezultatów.
Opaskę uciskową zakłada się 5 cm powyżej rany, pamiętając, aby nie była poniżej łokcia czy kolana. Oryginalna opaska zawiera specjalne zapięcie lub guzik. Przy zakładaniu należy pamiętać, aby pod opaską umieścić pewnego rodzaju podkładkę, wykonaną z miękkiego materiału. Po założeniu tej opaski zanika tętno, a kończyna blednie. Ważne jest, aby zapisać dokładną godzinę, w której opaska uciskowa została założona. Zdjąć ją powinien tylko lekarz.
Obecnie odchodzi się od zakładania opaski uciskowej. Jest ona wykorzystywana stosunkowo rzadko i w tylko w sytuacji, gdy opatrunek uciskowy nie pomaga.
Potraficie wykonywać podstawowe opatrunki? Jeśli tak – gdzie się tego nauczyliście? Dajcie znać.
