Bierzmowanie nie jest zastrzeżone wyłącznie dla religii rzymskokatolickiej, praktykuje się je także w prawosławiu, w którym ma miejsce bezpośrednio po chrzcie świętym. W niektórych wyznaniach protestanckich (za wyjątkiem anglikanizmu) także pojawia się bierzmowanie, jednak nie jest ono traktowane jako sakrament święty.

Bierzmowanie jest sakramentem jeszcze ściślej jednoczącym wierzącego z Chrystusem. Jego istotą jest przekazanie Ducha Świętego, który ma umocnić dana osobę w wierze i jej obronie. Znajduje to wyraz w źródłosłowie wyrazu bierzmowanie. „Bierzmo” to drewniana belka służąca do podtrzymywania stropu. Jest to bardzo obrazowa metafora. Wierzący, umocniony mocą Ducha Świętego przyjętego w sakramencie bierzmowania, ma być taką właśnie podporą dla wyznawanej przez siebie wiary.

Podczas bierzmowania ma miejsce odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Na chrzcie świętym składali je za nas nasi rodzicie, teraz świadomie, jako prawie dorośli powtarzamy je w sakramencie bierzmowania. Jednocześnie jest to tzw. sakrament dojrzałości chrześcijańskiej.

Jedynymi szafarzami (mogącymi udzielać sakramentu bierzmowania) są biskupi. W niektórych, raczej rzadkich sytuacjach biskup może mianować szafarza nadzwyczajnego – wybranego przez siebie kapłana. W przypadku zagrożenia życia osoby, która wcześniej nie przyjęła tego sakramentu, może ją bierzmować dowolny ksiądz bez upoważnienia biskupa (na mocy kanonu 883 kodeksu prawa kanoniczego z 1983 r.)

Bierzmowanie jest przyjmowane w obecności świadka. Może nim zostać każdy. Świadek nie musi być członkiem rodziny. W razie jego niedotarcia na ceremonię (mszę połączoną z bierzmowaniem), może go zastąpić ktokolwiek. Rola świadka polega na położeniu prawej dłoni na prawym ramieniu bierzmowanego.

Bierzmowanie jest częścią mszy świętej celebrowanej przez biskupa. Bierzmowani są namaszczani na czole krzyżmem świętym (oliwa i balsam) przez biskupa, który wypowiada słowa :„Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”. Bierzmowani odmawiają też odpowiednią formułę i wspólnie podśpiewują Hymn do Ducha Świętego. Ceremonię kończy uroczyste błogosławieństwo biskupa, na ręce którego składane są podziękowania.

Jakie imię przybierzecie podczas bierzmowania? Wypowiedzcie się w komentarzu.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułInwestycje w złoto
Następny artykułUbezpieczenie od utraty pracy w kredycie

Joanna Nieć – kulturoznawca i menager kultury. Dziennikarskie kroki stawiała w kilku redakcjach. Zaczynała w miesięczniku studenckim, potem weszła z piórem do krakowskiej prasy. Współpracowała także z lokalną telewizją internetową. Opisywała, relacjonowała, komentowała. Zawsze stawia na rzetelność komunikatu i jednoczesne przekazanie go z polotem. Laszka sądecka od kilku lat związana z Krakowem.

Nasz specjalista pisze o sobie:

Dotychczasowa edukacyjna i zawodowa ścieżka pokazała mi, że pisanie sprawia mi największą frajdę. Pisałam o krakowskich wydarzeniach codziennych, mam na swoim koncie kilka felietonów i wywiadów. Najbardziej cieszyło mnie pisanie o kulturalnych imprezach w Krakowie.

Podpatrywanie studenckiego życia i uczestniczenie w nim pozwoliło mi wychwycić kilka smaczków z imprezowego życia studenta. Każdą obserwację pointowałam w głowie odpowiednimi wnioskami i rozwiązaniami, czego wyrazem są moje porady na Spec.pl. Okazało się, że imprezowanie ma swoje zagwozdki, na które trzeba znaleźć patent.

W swoich poradach staram się podpowiedzieć, jak w danej sytuacji należy się zachować – żeby zabłysnąć, lub się nie zachowywać – żeby nie zbłaźnić się. Podaję na tacy propozycje imprezowego menu oraz sposoby zorganizowania domówki czy parapetówki. Sprawy z pozoru proste. Z pozoru, bo zazwyczaj okazuje się, że rzeczy proste są najbardziej skomplikowane.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here