Kominy można podzielić ze względu na materiał, z którego zostały one wykonane. Rodzaj materiału determinowany jest przez typ urządzenia z którym komin ma być połączony.
1. Komin murowany z cegły pełnej
Jest to powszechnie stosowne rozwiązanie, zwłaszcza do kotłów C.O. na paliwa stałe i kominków (węgiel, drewno, koks). Te paliwa są dostosowane do materiału, z jakiego został wykonany komin, czyli pełnej cegły ceramicznej połączonej zaprawą cementową lub cementowo-wapienną. Paliwa płynne czy gazowe nie są polecane przy tym typie komina. Komin murowany ze względu na swoja wagę znacznie obciąża stropy i zawsze musi być posadowiony na fundamencie.
a) komin murowany wewnętrzny
Komin tego typu jest pracochłonny do wykonania i w czasie prac konieczne będzie przekucie się przez strop i dach z wewnątrz budynku. Poza tym powinien on być posadowiony na najniższym poziomie budynku, aby można było osadzić tam fundament komina. Połączenie komina z dachem powinno być wykończone obróbką blacharską, gdyż jest to miejsce narażone na przeciekanie. Wszelkie załamania komina czy otwory rewizyjne powinny zostać wykonane ze stali kwasoodpornej i hermetyczne. Źle czy niedbale wykonany komin jest niebezpieczny dla mieszkańców.
Zamiast budować odrębny komin możemy spróbować znaleźć wolny przewód wentylacyjny w domu i wykorzystać go w roli przewodu spalinowego. O tym, czy przewód wentylacyjny może służyć za spalinowy powinien zadecydować każdorazowo mistrz kominiarski.
b) komin murowany na zewnątrz budynku
Jest bardzo dobrą alternatywą zwłaszcza dla domów już użytkowanych. Przed jego postawieniem musimy posadowić komin na gruncie, wykonując w tym celu stopę fundamentową (z betonu lub bloczków betonowych). Komin przylegający do ściany budynku musi zostać do niej zakotwiony (np. drutem 6 mm lub tzw. „bednarką”). Kotwy muszą wnikać w ściany i komin na minimum 20 cm. Oprócz tego w miejscu styku ściany z kominem powinno się zastosować papę termozgrzewalną pełniącą funkcję dylatacyjną. Komin zewnętrzny powinien być dodatkowo ocieplony (np. warstwą wełny mineralnej). Jeżeli komin przechodzi przez dach, konieczna jest obróbka blacharska.
2. Kominy wykonane z ceramiki
Tego typu kominy można budować np. ze specjalnych pustaków z wkładem ceramicznym. Kominy ceramiczne są konstrukcją samonośną, zatem mogą powstawać w dowolnym miejscu domu co znacznie ułatwia i przyspiesza pracę. Komin ceramiczny ma wkład z ceramiki szamotowej i odporność na wysokie temperatury (do 600ºC). Szamotka jest ponadto odporna na pożary sadzy w kominie.
a) komin ceramiczny wewnątrz budynku
Może powstać w dowolnym miejscu pomieszczenia. Miejsce posadowienia komina należy wcześniej przygotować. Powinien on zostać posadowiony na warstwie izolacji i cokole. Izolacja może zostać wykonana z dwóch warstw papy, na niej powstaje cokół murowany w pełnych cegieł (lub wylany z betonu) o wysokości 20-30 cm. Wełna mineralna powinna stanowić izolację termiczną w miejscach, gdzie komin przechodzi przez strop. Można zakupić gotowy system kominowy z wkładem od razu posiadającym izolację termiczną.
b) komin ceramiczny zewnętrzny
Tutaj musimy wybrać system kominowy z odpowiednią izolacją, ze względu na niskie temperatury na zewnątrz, które mogą prowadzić do pęknięć komina. Konieczne jest też wybudowanie fundamentu, aby komin był stabilny. Na stopie fundamentowej buduje się dopiero odpowiedni cokół np. z cegły pełnej. Przy przejściu komina przez połać dachową musimy mieć na uwadze, że konieczny jest odstęp minimum 6 cm od wszelkich materiałów palnych. Należy pamiętać, ze niezależnie od zastosowanego systemu kominowego ceramicznego – musi on zostać z zewnątrz wykończony (tynkiem, cegłą klinkierową, kamieniem naturalnym). Komin zewnętrzny jest kotwiony do ścian za pomocą obejm zakotwionych ścianie budynku. Sam komin wygląda na bardzo smukły i nie jest tak malowniczy, jak komin murowany.
3. Kominy wykonane ze stali i kominy hybrydowe
Kominy wykonane ze stali są lekkie i niewielkie. Montuje się je ze specjalnych odcinków rur, wkładając jedną do drugiej. Wszelkie dodatki (trójniki, kolanka itp.) są wykonane z tego samego rodzaju blachy. Stal wykorzystana do takiego komina jest kwasoodporna i żaroodporna. Ten typ komina nie może być stosowany dla kotła C.O. w którym spalany jest węgiel. Jeżeli chcielibyśmy tego typu komin dla kotła C.O. na węgiel musimy zapytać producenta o komin hybrydowy (z zewnątrz wygląda on jak komin stalowy, lecz wewnątrz umieszczony jest wkład ceramiczny).
a) komin ze stali na zewnątrz budynku
Komin stalowy nie wymaga budowania fundamentu, gdyż jest lekki. Oprócz tego można go mocować na dowolnej wysokości. Komin zewnętrzny musi być dwuścienny, pomiędzy warstwami rury stalowej umieszczona w jest wełna mineralna, która pozwala na uzyskanie dobrego ciągu kominowego. Komin stalowy nie musi zostać oparty na podłożu. Montaż komina jest bardzo prosty i szybki, ogranicza się do połączenia kształtek (elementów rur) oraz przymocowania komina do ściany specjalnymi obejmami.
b) komin ze stali wewnątrz budynku
Zaletą tego komina jest jego efektowny wygląd, nie musimy go wcale zabudowywać, czy ukrywać. Wówczas powinien być jednak dwuścienny. Może z powodzeniem znajdować się na najwyższej kondygnacji i łączyć się bezpośrednio z urządzeniem grzewczym (np. kominkiem w salonie). Często ten typ komina jest wykorzystywany jako dodatkowy element architektoniczny w nowoczesnych projektach.
Na jaki komin zdecydowaliście się u siebie? Dlaczego? Dajcie znać!
