Zakupy To mandolina!

To mandolina!

-

Niepozorny instrument, znany m.in. z piosenki Paula McCartneya „Dance Tonight” przypomina wyglądem gitarę, a wielkością ukulele. Na teledysku widzimy zdziwionego człowieka, który pierwszy raz widzi takie „coś”. Piosenkarz mówi mu, że to mandolina (ang. It’s a mandoline!). Dziś mało popularny instrument barokowy towarzyszył ludom wschodu i południa przez wieki. Kojący dźwięk kuzynki lutni daje ogromne możliwości brzmieniowe.

Nazwa i historia

Jak to często z etymologią słów bywa, niczego nie można być pewnym. Wiadomo, że słowo wywodzi się z perskiego i arabskiego. Przez wieki nazywano go „mandorą” (łac. migdał, od kształtu instrumentu). Dzisiejsza nazwa mandolina to zdrobnienie właśnie tej włoskiej wersji wyrazu.

Pierwsze znane wzmianki pochodzą z XIII wieku z Włoch, gdzie najczęściej występowała w akompaniamencie gitary. To, jak wyglądała, uwiecznił na obrazie malarz Agnolo Gaddi w rękach anioła. Była wtedy bardziej podłużna. Istny renesans świetności mandoliny następuje w baroku. Każdy liczący się wtedy kompozytor starał się wykorzystać jej delikatny i słodki dźwięk w swoich utworach. Jednym z nich był Antonio Vivaldi, który umieścił ją w wielu znanych do dziś koncertów (m.in. „Mandolin Concerti”, pisany głównie pod nią). Inny znany kompozytor, Ludwig van Beethoven, napisał przynajmniej kilka utworów na niego, a cztery z nich zachowały się do dzisiejszego dnia. Najstarsza zachowana wyszła spod ręki Stradivariusa z XVII wieku. Później przez wieki kojarzyła się ze wsią i folklorem. Uznano ją niesłusznie za niegodną salonów i zbyt ludyczną. Do dziś stanowi ważny element muzyki ludowej Irlandii i Brytanii (tzw. mandolina irlandzka, gdzie melodia opiera się na charakterystycznych ozdobnikach).

Rozwój współczesnej mandoliny zawdzięcza się irlandzkim emigrantom w USA, gdzie docenili go muzycy country. Amerykańscy lutnicy Oriville Gibson i Lloyd Loar stworzyli nową konstrukcję, opartą na wypukłej płycie rezonansowej. Opatentowali go w 1898 roku. Dzięki Billy’emu Monroe zaczęto stosować nowe techniki gry, również solowe, nie tylko, jak wcześniej, w akompaniament innych instrumentów.

Powrót do świetności

Dziś w dobie internetu mandolina ma swoje wierne grono fanów, a jej brzmienie czasem towarzyszy muzykom alternatywnym czy popowym. Nauka gry na niej jest stosunkowo prosta, ponieważ jej krótki gryf ułatwia zmianę chwytów i naukę akordów. Jak każdy instrument, opanowanie go wymaga czasu, jednak łatwo znaleźć idealne modele dla początkujących i doświadczonych muzyków i koneserów dźwięku. A efekt gry potrafi oczarować niejednego słuchacza.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

WARTO PRZECZYTAĆ

Makijaż dla oczu brązowych

Bardzo łatwo jest dobrać do brązowych tęczówek odpowiedni kolor cieni. Musimy tylko mieć na uwadze fakt, iż oczy mogą różnić się odcieniami brązów. Kiedy poznamy zasady rządzące łączeniem brązów z innymi kolorami – wszystko będzie proste.

Jak uruchomić grę bez płyty CD?

Grę możemy uruchomić bez płyty na...

Zobacz też

Puentylizm – co to, przedstawiciele, obrazy

Puentylizm (lub pointylizm) jest neoimpresjonistyczną technika malarską, bazującą na odkryciach z zakresu optyki z przełomu XIX i XX wieku.Polega ona na malowaniu za pomocą plamek czystej, nie mieszanej na palecie farby, nakładanej końcówką pędzla. Różnobarwne, gęsto rozmieszczone na obrazie kreski bądź plamki oglądane z pewnej odległości zlewają się w jedno, tworząc obraz.

Modne i piękne wanny wolnostojące

Urządzenie własnej łazienki to zadanie trudne, ale bardzo ważne. Jeśli podejdziesz do tego w odpowiedni sposób, będzie ono bardzo...

Gadżety religijne dla siebie i najbliższych

Gadżety religijne mogą być świetnym prezentem dla osoby, której bliskie są wartości chrześcijańskie. Wśród nich znajdują się drobiazgi codziennego...

Może Cię zainteresuje: