Przygarnięcie dorosłego kota żyjącego wcześniej na wolności, który nigdy wcześniej nie mieszkał w domu z ludźmi, często nie jest najlepszym pomysłem. Część takich kotów po długim czasie można oswoić na tyle, by tolerowały człowieka, ale raczej niewiele z nich będzie w pełni szczęśliwych, jeśli zamkniemy je w czterech ścianach. Taki kot często bywa agresywny, a jego pogryzienia mogą być poważne i dotkliwe. Lepiej zapewnić tym zwierzętom schronienie w okresie zimy przez pozostawianie otwartych okienek piwnicznych i dokarmiać je, niż zabierać do domu.
Mały kociak daje się oswajać i jeśli tylko wykażemy się cierpliwością, z pewnością łatwo przekonamy go za pomocą smakołyków i pieszczot, że człowiek nie jest groźny.
Jeśli problem agresji dotyczy naszego domowego kota i przypomina polowanie – kot zaczaja się na ludzi, goni ich i atakuje, właściciele więcej czasu powinni przeznaczać na zabawę z kotem i zapewnić mu dostęp do zabawek, by w sposób akceptowalny mógł realizować swoje naturalne zachowania wynikające z instynktu łowieckiego.
W przypadku, gdy agresywne zachowania pojawiły się nagle i nie towarzyszyły temu żadne zmiany w otoczeniu kota ani w trybie życia domowników, warto udać się z kotem do lecznicy i przeprowadzić szczegółowe badania. Agresja może wynikać z pogorszenia stanu zdrowia zwierzęcia.
Powodem agresywnego zachowania kota może być również niewłaściwe postępowanie właścicieli, np. stosowanie kar fizycznych wobec zwierzęcia, które nie tylko wywołują u niego stres, lęk i zmniejszają poczucie bezpieczeństwa, ale również skutkują utratą zaufania do właściciela i osłabienia więzi z nim.
Koty zwykle źle znoszą wszelkie zmiany w swoim otoczeniu, np. zmiana miejsca zamieszkania, nowe przedmioty, przemeblowanie, nowi domownicy (dotyczy to ludzi i innych zwierząt, największe problemy mogą wynikać z pojawienia się w domu innego kota), czy nawet zmiany w zwyczajach właścicieli.
Wpływ na zachowanie zwierzęcia mają takie czynniki, jak predyspozycje genetyczne, dotychczasowe doświadczenia, dieta, poziom hormonów, stan zdrowia, czynniki środowiskowe, poziom aktywności – to wszystko należy wziąć pod uwagę szukając przyczyn problemów z zachowaniem zwierzęcia.
Najlepszym rozwiązaniem jest poproszenie o pomoc w rozwiązaniu problemu behawiorystę zwierzęcego, który po przeanalizowaniu konkretnego przypadku będzie mógł zaproponować właściwą terapię.
Jakiego kota macie? Co Was przekonało do tej odmiany?
