Bielactwo może być wrodzone lub nabyte. Bielactwo wrodzone może przyjmować postać uogólnioną lub obejmować tylko część ciała. Schorzenie, w zależności od rodzaju, może się ujawniać w różnych latach życia.
W bielactwie wrodzonym nie dochodzi do wytwarzania melaniny – pigmentu nadającego barwę m.in. skórze i włosom. Przyczyna tego nie jest do końca wyjaśniona. Melanocyty – komórki odpowiedzialne za produkcję barwnika – są obecne w ciele wszędzie tam, gdzie być powinny, a ich budowa też jest prawidłowa. Naukowcy i lekarze skłaniają się ku hipotezie, że za niewytwarzaniem pigmentu stoi brak enzymu przekształcającego prekursor melaniny we właściwą melaninę.
– Bielactwo wrodzone uogólnione rozpoznane może być bardzo wcześnie: dziecko od urodzenia ma zaróżowioną skórę – brak barwnika powoduje, że przeświecają przez nią naczynia krwionośne. Rozwój choroby zaczyna się od niewielkich, białych plam. Osoby dotknięte tym rodzajem bielactwa charakteryzuje: brak pigmentu w tęczówkach i źrenicach, białe lub żółtobiałe włosy, bardzo jasna, różowa skóra, nadwrażliwość na słońce. U pewnego odsetka osób, u których stwierdzono bielactwo wrodzone uogólnione mogą pojawiać się inne schorzenia towarzyszące, m.in. głuchoniemota, zaburzenia oczne. Dziedziczone jest w sposób recesywny – by choroba się ujawniła, dziecko musi otrzymać po jednym wadliwym genie od ojca i od matki.
sxc.hu
– Bielactwo wrodzone częściowe – choroba obejmuje określone części ciała, odbarwienia pojawiają się na skórze i włosach (również na brwiach i rzęsach), bardzo często umiejscowione są wzdłuż przebiegu nerwów. W odbarwionych częściach ciała najczęściej nie ma melanocytów; a jeśli już są – wykazują nieprawidłowości w budowie. Pomimo genetycznego charakteru choroby, ten typ bielactwa nie zawsze zostaje ujawniony. Dziedziczone jest w sposób dominujący: potomek otrzymuje wadliwy gen od jednego z rodziców. Temu typowi bielactwa mogą towarzyszyć inne schorzenia, np. głuchoniemota.
– Bielactwo nabyte – najczęściej ujawnia się w dzieciństwie i w młodości. Dotyka ok. 1% populacji. W tym typie bielactwa dochodzi do uszkodzenia melanocytów i ich zanikania – podejrzewa się, że przyczyną choroby może być autoimmunoagresja organizm, czyli wytwarzanie przeciwciał niszczących własne komórki. Choroba może dotyczyć wszystkich rejonów organizmu, w których normalnie występuje pigment, lub tylko części. Bielactwo nabyte objawia się początkowo niewielkimi okrągławymi plamami, które powiększają się. Czasem w tym typie choroby dochodzi do samouleczenia: w skórze na powrót pojawia się pigment.
Czy zetknęliście się kiedyś z osobą chorującą na bielactwo? Na którą postać choroby cierpiała?
