Niemal każdy sweter można wykonać bez zszywania – wystarczy opanować dzierganie w okrążeniach. Przeważnie swetry zaczynane od góry to raglany lub okrągłe karczki. Wystarczy równomiernie dodawać oczka, a karczek będzie rozbudowywać się aż do momentu, kiedy część oczek przeznaczonych na rękawy można będzie przełożyć na agrafkę i kontynuować dzierganie korpusu. Po jego ukończeniu wraca się do rękawów i, znów pracując w okrążeniach, je także się kontynuuje. Sweter tak wykonany łatwo dopasować do sylwetki, a rękawy robione od góry nigdy nie będą za krótkie.
Jak jednak zabrać się za pierwszy w życiu sweter od góry? Oczywiście zacząć trzeba od próbki, która pozwoli ustalić ilość oczek początkowych. Potrzebne będą druty z żyłką i kilka markerów. Teraz czas na ustalenie kształtu i wielkości dekoltu. Sweter może być golfem (wtedy zaczynamy go od wydziergania wąskiej tuby osłaniającej szyję). Jeśli dekolt ma być pod szyję, trzeba doliczyć odpowiednią ilość oczek. Wreszcie wycięcie głębokie, w szpic oznacza, że w początkowej ilości oczek dekoltu uwzględniać nie trzeba.
Najprostszy schemat rozliczania oczek opiera się na poniższych zasadach:
– sweter z małym dekoltem (półgolf, sweter pod szyję): 1/6 oczek początkowych na każdy rękaw, po 1/3 na przód i tył.
– sweter z głębokim dekoltem: 1/4 oczek początkowych na każdy rękaw i połowa na tył.
Magia tego rodzaju swetra polega na tym, że w momencie, kiedy część oczek przeznaczona na rękaw jest w stanie objąć Twoje ramię, plecy czy przód również osiągają właściwą szerokość. Jeśli jednak masz duży biust, w momencie przejścia do wyrabiania samego korpusu dodaj pod pachami nieco oczek, a później odjąć je możesz poniżej biustu.
Przykłady schematów na swetry dziergane od góry znajdziesz w Internecie, w polskich czasopismach są niezwykle rzadkie. Warto polecić serwis www.ravelry.com – największą internetową społeczność robótkową i bibliotekę wzorów, projektów i schematów.
Jakie są Wasze sposoby na uniknięcie zszywania dzianiny? Opowiedzcie nam o nich!
