Ośrodek Pomocy Społecznej. Jeżeli alkoholizm dotyczy rodziny z małymi dziećmi lub nastolatkami, najlepszym wyjściem jest udanie się do Ośrodka Pomocy Społecznej. W takiej sytuacji zostaje bowiem wyznaczony kurator, który obejmie opieką rodzinę dotkniętą alkoholizmem, będzie regularnie ją odwiedzał i sprawdzał warunki, w jakich przebywają dzieci. Osoba uzależniona z kolei zostanie zobowiązana do podjęcia kuracji, jeśli będzie chciała nadal sprawować opiekę nad małoletnimi. Kurator może również zapewnić dzieciom dostęp do pomocy psychologicznej. Inicjatorem opieki nad rodziną alkoholika mogą być sąsiedzi, rodzina, znajomi lub szkoła, do jakiej uczęszczają dzieci.

DDA – grupy wsparcia. Inaczej problem pomocy psychologicznej przedstawia się w przypadku dorosłych dzieci alkoholików. Okazuje się bowiem, że fakt występowania w środowisku rodzinnym alkoholizmu odbija się negatywnie na całym dorosłym życiu. Istnieje szereg cech osobowości, które składają się na syndrom DDA. Do najważniejszych z nich należą paniczne unikanie konfliktów, lęk przed utratą kontroli oraz poczucie winy. Dorosłe dzieci alkoholików mogą mieć problemy w relacjach uczuciowych czy skłonność do zachowań kompulsywnych. Dobrą decyzją w tym przypadku jest zatem poszukanie grup wsparcia skupiających członków z podobnymi problemami.

Psychoterapia. Jeżeli zaburzenia wynikające z alkoholizmu rodziców poważnie utrudniają normalne funkcjonowanie, najlepszym rozwiązaniem jest udanie się do specjalisty – psychologa. Stosunkowo częstym zjawiskiem u osób wychowujących się w rodzinie alkoholika bywa tak zwane współuzależnienie. Jego efektem jest zaś niemożność uwolnienia się w dorosłym życiu od osoby rodzica-alkoholika i skupianie wszystkich swoich działań wokół jego choroby. Psychologicznej pomocy wymaga również wielkie poczucie wstydu i obniżonej wartości, jakie zwykle dzieci alkoholików wynoszą ze swoich domów.

Uwaga!

Pomoc psychologiczną dzieci alkoholików mogą zatem uzyskać w wielu instytucjach: w szkole, poradniach psychologicznych, Ośrodku Pomocy Społecznej czy w istniejących grupach wsparcia.

Macie w swoim otoczeniu takie dziecko? Czy korzysta z jakiejś pomocy? Jeśli tak – z jakiej i czy jest skuteczna? Podzielcie się doświadczeniami.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułJaka pomoc dla niepełnosprawnych?
Następny artykułGothic 2 – jak zmienić rozdzielczość?

Agnieszka Czarkowska - absolwentka Polonistyki UJ, doktorantka na tym samym wydziale. Publikowała w pracach zbiorowych, książkach i czasopismach literackich. Interesuje się literatura współczesną, filmem oraz problematyką psychologii związków partnerskich.

 

Nasz specjalista pisze o sobie:

W literaturze, sztuce i życiu fascynuje mnie głównie jedno – fenomen ludzkiego życia we wszystkich jego przejawach, szczególnie manifestujący się w miłości. Już Freud odkrył, że eros jest główną siłą twórczą napędzającą nasze działania. Miłość erotyczna w swoich różnorodnych odcieniach: od nieśmiałego zauroczenia po namiętny seks stanowi nie tylko naturalną dyspozycję człowieka, ale również doskonały materiał diagnostyczny, na podstawie którego można wiele powiedzieć o innych dziedzinach naszego życia: kondycji duchowej, a także zdrowiu fizycznym. Dlatego myślę, że warto to zjawisko zgłębiać wciąż na nowo i odkrywać w nim własne coraz to inne oblicze.

 

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here