Zespół stresu pourazowego, określanego też jako PTSD – posttraumatic stress disorder, jest rodzajem zaburzenia lękowego występującego na skutek traumatycznego zdarzenia w życiu osoby. Dotyczy silnego stresu, powodującego załamanie psychiczne. Jest opóźnioną lub wydłużającą się reakcją na bodziec stresowy. Gdy mija czas utajenia (latencji) pojawiają się pierwsze objawy PTSD, przy czym zaburzenie to może trwać do kilku miesięcy.
Główne objawy zespołu stresu pourazowego to:
– depresja i silny strach;
– przeżywanie traumatycznej sytuacji (sny, nieświadome wspomnienia – flashbacks);
– brak reakcji na otoczenie i izolacja;
– bezsenność, koszmary senne;
– unikanie sytuacji, które kojarzone są z wydarzeniem;
– wzmożona czujność i reaktywność.
W klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-IV kryteria rozpoznawania zespołu stresu pourazowego określane są na podstawie czterech kryteriów:
– Kryterium A: czyli wystąpienie psychicznego urazu;
– Kryterium B: przeżywanie od nowa sytuacji, która wywołała traumę;
– Kryterium C: unikanie wszelkich rzeczy oraz osób, które kojarzą się z bolesnym zdarzeniem;
– Kryterium D: pojawienie się nadpobudliwości, która wystąpiła po doznaniu urazu.
W leczeniu PTSD często łączy się terapię psychologiczną z farmakoterapią, czyli lekami stabilizującymi nastrój, przeciwdepresyjnymi i przeciwlękowymi. Najczęściej stosowaną formą psychoterapii jest terapia poznawczo-behawioralna, jednak psycholog powinien dobrać metodę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Bardzo ważne jest również wsparcie bliskich osób – rodziny i przyjaciół. Leczenie wymaga sporo czasu i wysiłku. Ważne jest również, aby osoby wspierające były w tym czasie cierpliwe i dawały choremu dużo ciepła i życzliwości.
Znacie kogoś, kto cierpi na stres pourazowy? Z jakiego powodu? Jak wygląda terapia? Dajcie znać.
