Masaż klasyczny to metoda leczenia, mający wpływ na cały nasz organizm, zarówno zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych, a także ich przyczyn. Masaż, poprzez powierzchnię ciała człowieka, w sposób mechaniczny oddziałuje na: skórę, tkankę podskórną, tkankę mięśniową, tkankę więzadłową i torebki stawowe. Oddziałuje także ogólnoustrojowo na układ krążenia, układ nerwowy, narządy wewnętrzne i wydzielnicze.
Masaż klasyczny dokonujemy na poszczególnych częściach ciała:
– KOŃCZYNY GÓRNE;
– KOŃCZYNY DOLNE;
– KARK I GRZBIET BARKOWY;
– GRZBIET I KRĘGOSŁUP;
– TWARZ;
– GŁOWA;
– MIEDNICA I KOŚĆ KRZYŻOWA;
– KLATKA PIERSIOWA;
– BRZUCH.
Masaż klasyczny dzieli się na techniki: głaskania, rozcierania, ugniatania, oklepywania, wstrząsania.
Technika głaskania wykonywana jest powierzchnią dłoniową ręki, palce są złączone, dłoń powinna dokładnie przylegać do ciała. Oddziałuje na nastrój człowieka uspokajająco, osuwa zrogowaciały naskórek, skóra jest gładsza, elastyczna i lepiej odżywiona.
Technika rozcierania polega na wykonaniu rękoma ruchów kulisto-posuwistych wraz z tkanką masowaną. Działa rozluźniająco, odżywczo, przeciwbólowo, przeciwobrzękowo, następuje lepsze ukrwienie.
Technika ugniatania polega na wykonywaniu ruchu uciskania i ugniatania tkanki między kciukiem a palcem wskazującym. Działa rozluźniająco, odżywczo, przeciwbólowo, polepsza się ukrwienie.
Technika oklepywania – są to uderzenia powierzchnią dłoni zgiętej ręki. Następuje odżywienie, przekrwienie, przyśpiesza się przemiana materii.
Technika wstrząsania – przykładamy dłoń do okolicy masowanej (palce rozszerzone) i wykonujemy ruch wstrząsania. Słabe wstrząsanie działa uspokajająco, silne – pobudzająco.
Dobrane odpowiednio techniki działają na człowieka leczniczo, zapobiegawczo, a także wzmacniająco. Są skuteczne w leczeniu chorób narządu ruchu. Stanowią także połączenie z odnową biologiczną.
W zabiegach stosowane są środki, które ułatwiają masaż, między innymi: oliwki kosmetyczne, oliwa z oliwek, olej z winogron, kremy do masażu, balsamy, talk kosmetyczny, wazelina, lanolina, mydło. Stosowane są także środki farmaceutyczne: maści, żele, kremy o działaniu rozluźniającym, przeciwbólowym, przeciwobrzękowym, zwiększające ukrwienie.
Przeciwwskazania do masażu: wczesne stany po złamaniu kości, ostre stany zapalne stawów i ścięgien, duże krwiaki wewnątrz mięśniowe w leczeniu początkowym, choroby skóry, rany, blizny stany gorączkowe, choroby zakaźne, nowotwory, menstruacje (nie masujemy tylko w okolicach brzucha, piersi i pośladków), choroby wrzodowe, zapalenie dróg żółciowych, przepuklina, niewydolność jelit i wątroby, stany ostre i podostre, żylaki, tętniaki, zawały serca, ostre depresje, psychozy, zaburzenia równowagi. Po spożyciu posiłku można masować dopiero po godzinie, a po dużym wysiłku fizycznym – po dwóch godzinach.
Uwaga!
Nie masujemy okolic, które są wrażliwe na dotyk, a także okolic węzłów chłonnych. Masaż jednej okolicy wynosi od 10-15 minut.
Korzystacie czasami z usług masażysty? A może sami lubicie masować? Dajcie znać!













