Kobieta brzemienna oczekuje, że jej partner pomoże jej w tym trudnym okresie życia. Mimo, iż wiadomość o ciąży jest dla kobiety zazwyczaj niesamowicie szczęśliwą informacją, o tyle wraz z nią pojawia się wiele pytań i obaw. Wsparcie partnera, który pomoże jej przejść przez ten okres, jest dla niej bardzo ważne. Czasami okazuje się jednak, że partner zawodzi.

Najczęstszym powodem braku zaangażowania mężczyzny jest w rzeczywistości lęk przed nieznaną sytuacją. Panowie obawiają się, że nie sprostają wyzwaniu i okażą się dla swoich żon bezużyteczni. Szczera rozmowa może pomóc im w naprawieniu relacji i zaangażowaniu w przebieg ciąży. Można jednak spotkać się z sytuacją, że partnerzy nie myślą o ciąży jako o okresie, w którym kobieta wymaga jego wsparcia. Uświadomienie mu tego faktu może obudzić w nich pokłady uczuć i zrozumienia. Panowie bowiem nie wiedzą, co dzieje się w ciele kobiety i zwyczajnie mogą nie zdawać sobie sprawy z ich zmieniających się potrzeb.

Jeżeli mimo wszystko partner nie reaguje na subtelne sugestie ze strony żony, można spodziewać się, że jego lęk przed nieznaną sytuacją może być dla niego zbyt trudny. W takim wypadku pomocna może okazać się wizyta u psychologa, który pomógłby parze uwolnić swoje emocje, lub poszukanie przez ciężarną wsparcia zastępczego. Może to być jej matka, teściowa, rodzeństwo lub najbliższa przyjaciółka. Najistotniejsze jest bowiem, aby miała ona poczucie pewności, że w momencie rozwiązania ciąży będzie przy niej zaufana osoba.

Uwaga!

Jeżeli jednak faktycznie dojdzie do sytuacji, gdzie obecność męża będzie musiała zostać zastąpiona przez przyjaciela lub członka rodziny, para powinna po porodzie udać się do specjalisty. Może się okazać, że mąż, który zawiódł partnerkę podczas ciąży i porodu, będzie zawodził ją także w wielu innych sytuacjach życiowych, w tym przy wychowywaniu dziecka.

Otrzymujecie/ otrzymałyście odpowiednie wsparcie ze strony męża będąc w ciąży? Jeśli nie – jak myślicie, z czego wynikała jego obojętność, wycofanie? Podzielcie się opiniami.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułZespół Capgrasa – co to, objawy
Następny artykułMitomania – objawy, leczenie

Magdalena Paluch – jest studentką V roku na kierunku: Psychologia Kliniczna w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej oraz pracownikiem Stowarzyszenia. Uczestniczyła w licznych zajęciach praktycznych, głównie w Środowiskowym Domu Samopomocy prowadzącym działalność terapeutyczną i rehabilitacyjną. W roku 2004 uzyskała także tytuł zawodowy fotografa artystycznego. Psychologia to jej pasja i wiąże z nią swoją zawodową przyszłość.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here