Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10 określa voyeuryzm jako utrwaloną tendencję do podglądania praktyk seksualnych oraz zachowań intymnych bez zgody i wiedzy podglądanych osób (przy równoczesnym zachowaniu swojej anonimowości). Takie zachowania prowadzą najczęściej do wzrostu podniecenia seksualnego, a co za tym idzie, do masturbacji. Podglądacze nie czują zazwyczaj zażenowania z powodu swojego fetyszu. Możliwość patrzenia na inne osoby i obserwowania ich zachowań jest dla nich niezwykle podniecająca. Najczęściej zaczyna się od podglądania innych podczas przebierania się (np. na basenie lub w przymierzalni sklepowej). Często dochodzi do sytuacji, gdzie młody podglądacz ukradkiem przypatruje się swojemu rodzeństwu podczas kąpieli lub w nocy – gdy wszyscy już śpią. Ich ciała wydają im się mu bowiem niezmiernie fascynujące a możliwość przyglądania się im sprawia przyjemne podniecenie. Z czasem voyeuryści stają się coraz bardziej śmiali i starają się poszukiwać jak największej liczby okazji do podpatrzenia innych w intymnych sytuacjach.

Jedną z odmian voyeuryzmu jest agreksofilia, czyli konieczność podsłuchiwania innych osób odbywających stosunek (lub będących w intymnym zbliżeniu), co ma na celu dostarczyć podniecenie i satysfakcję seksualną.

Z całą pewnością voyeuryści kwalifikują się do terapii psychologicznej. Dzięki wizytom u specjalisty może uda im się zrozumieć i wyeliminować swoje seksualne dewiacje. Wskazana jest również psychoterapia grupowa, a której będą mogli podzielić się z grupą swoimi odczuciami i usłyszeć pomocne wskazówki i opinie pozostałych uczestników spotkań.

Słyszeliście o tego rodzaju zaburzeniu? Myślicie, że może być groźne? Podzielcie się opinią.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułKompleks Boga – leczenie
Następny artykułVoyeuryzm – leczenie

Magdalena Paluch – jest studentką V roku na kierunku: Psychologia Kliniczna w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej oraz pracownikiem Stowarzyszenia. Uczestniczyła w licznych zajęciach praktycznych, głównie w Środowiskowym Domu Samopomocy prowadzącym działalność terapeutyczną i rehabilitacyjną. W roku 2004 uzyskała także tytuł zawodowy fotografa artystycznego. Psychologia to jej pasja i wiąże z nią swoją zawodową przyszłość.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here