(np. pomoc przy ubieraniu, zapinanie guzików, wiązanie sznurówek itp.)
2. Czy dziecko jest na tyle samodzielne, na ile pozwala mu jego wiek?
3. Czy z reguły sprzątam po moim dziecku, gdy nabrudzi?
4. Czy pomimo, że dziecko potrafi samo posługiwać się sztućcami, wciąż jest karmione?
5. Czy od razu biegnę z pomocą, gdy dziecko przewróci się?
6. Czy pozwalam dziecku na wyrażanie emocji, szczególnie tych negatywnych?
7. Czy pozwalam dziecku na swobodną zabawę na placu zabaw?
8. Czy pozwalam dziecku na zabawę w gronie rówieśników nie wyręczając i nie odpowiadając na pytania, przeznaczone dla niego?
9. Czy dziecko często próbuje wymusić płaczem zmianę mojej decyzji?
10. Czy dziecko potrafi radzić sobie z negatywnymi emocjami?
11. Czy dziecko często skarży na innych i muszę za niego rozwiązywać nieporozumienia z rówieśnikami?
Gdy większość odpowiedzi na powyższe pytania będzie twierdząca, mama powinna popracować nad daniem dziecku większej swobody i wolności, aby mogło popełniać błędy oraz uczyć się jak sobie radzić z problemami i sytuacjami konfliktowymi. Dziecko powinno uczyć się samodzielności od samego początku, to nie oznacza zakazu przytulania i okazywania miłości oraz wsparcia. Ważne, aby pozwolić dziecku wyciągać wnioski ze swoich błędów, aby mogło nabrać doświadczenia i nabyć zaradności życiowej.
Jak wyniki? Zgadzacie się z nimi? Dajcie znać.
