Adoptować można dziecko, jeśli nie ukończyło 18 roku życia. Małoletni, który ukończył 13 rok życia, musi wyrazić zgodę na jego adopcję. Taką zgodę wyrazić musi również małżonek osoby starającej o adopcję, jeśli występuje ona samodzielnie. Wspólnie adoptować mogą dwie osoby wyłącznie w przypadku pozostawania w związku małżeńskim uznanym przez prawo, z co najmniej pięcioletnim stażem małżeńskim. Nie mogą jednocześnie przysposabiać dziecka osoby ze związku nieformalnego, ale za to adoptować może jedna z tych osób. Procedura adopcyjna dotyczy również osób samotnych.

W polskim prawie uznaje się funkcjonowanie tzw. „umowy blankietowej”. Biologiczni rodzice wyrażają zgodę na przyszłościową adopcję malucha bez wskazywania rodziców adopcyjnych. Jest to możliwe po ukończeniu przez dziecko szóstego tygodnia życia. Decyzja ta może zostać cofnięta przed sądem, ale tylko i wyłącznie przed wszczęciem postępowania o adopcję.

Kto może adoptować dziecko? W pierwszej kolejności należy zgłosić się do jednego z ośrodków adopcyjnych. Sprawę załatwia sąd rodzinny (wydział rodzinny i nieletnich) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby przysposabiającej lub dziecka. Ośrodki udzielają jednak wsparcia psychologicznego oraz kompletują całą dokumentację. Procedura sprawdzania przyszłych rodziców adopcyjnych jest niezwykle rzeczowa. Sprawa dotyczy przecież małego człowieka umieszczanego na zawsze w nowej rodzinie. Podczas rozmowy w ośrodku trzeba będzie podać motywy skłaniające do przysposobienia oraz preferencje dotyczące przyszłej córki lub syna. Zazwyczaj ośrodki proponują adopcję jakiegoś dziecka, czasem trzeba poczekać.

Między przysposabiającymi a dzieckiem powinna zachodzić odpowiednia różnica wieku, a osoby występujące o adopcję muszą spełniać szereg dodatkowych kryteriów: zdolność do czynności prawnych, zdolności wychowawcze, nieposzlakowaną opinię w środowisku, właściwe warunki mieszkaniowe i materialne. Osoby adoptujące muszą uzyskać zaświadczenie lekarskie, między innymi z poradni antyalkoholowej oraz z poradni zdrowia psychicznego, a także zaświadczenie o niekaralności.

Polskie prawo przewiduje również możliwość adopcji zagranicznych.

Znacie kogoś, kto adoptował dziecko? Jak długo trwała procedura adopcyjna?

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułJak zbudować wieź w rodzinie zastępczej?
Następny artykułJak spędzić wakacje w mieście?

Anna Chmielewska – pedagog szkolny, trener szybkiego czytania oraz – przez pewien czas – nauczyciel wspierający w integracyjnym oddziale zerowym. Dodatkowo ukończyła studia z zakresu edukacji elementarnej i terapii pedagogicznej. Współpracowała z jednym z serwisów edukacyjnych, pisząc artykuły dla rodziców oraz tworząc karty pracy dla maluchów i uczniów.

Nasz specjalista pisze o sobie:

Od zawsze lubiłam pomagać. Czynnie angażowałam się w działania woluntarystyczne, zwłaszcza w  pomoc rodzinom z problemem alkoholowym. Po studiach rozpoczęłam pracę w szkole i tak zostało do dziś. Obecnie pracuję w szkole z oddziałami integracyjnymi, co jest dodatkowym wyzwaniem dla pedagoga. Lubię to, co robię, ale jednocześnie szukam nowych wyzwań. Jako trener szybkiego czytania poszerzam możliwości ludzkiego mózgu, a pisząc artykuły w serwisach, dzielę się tym, co wiem.

Odskocznią od życia zawodowego są dla mnie książki oraz zacisze domowe, zapach namiętnie pieczonych ciast i aromat świeżo zaparzonej kawy. No i rozmowy przy stole – o marzeniach, pragnieniach i nadziejach.

Od kilku miesięcy odnajduję szczęście w macierzyństwie, w odkrywaniu świata przez cudowną małą istotkę. Życie nabiera  innej jakości, już nie trzeba tak się śpieszyć...

Pisanie jest dla mnie pasją, zamykaniem w słowa własnych doświadczeń, wiedzy i myśli. Jest spotkaniem z czytelnikami, ale też z samą sobą...

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here