Sport to znakomita forma rehabilitacji nie tylko fizycznej, ale i społecznej dla osób niepełnosprawnych, poprzez który wdrażają oni również wartości takie jak tolerancja, duch działania zespołowego i siła charakteru. W przypadku osób niepełnosprawnych znaczenia nabiera jeszcze jeden aspekt – zmiana postrzegania ludzi niepełnosprawnych przez zdrowych. Rywalizacja sportowa pozwala na wyjście z zamkniętego środowiska, zatarcie różnic między jednymi i drugimi. Sport wykracza daleko poza zajęcia czysto sportowe, pomaga pokonać bariery i kompleksy związane z byciem człowiekiem niepełnosprawnym.

Tak na dobrą sprawę niemal każdą dyscyplinę sportową można zaadaptować odpowiednio dla osób niepełnosprawnych. Od lat niekwestionowaną królową sportów dla niepełnosprawnych jest koszykówka na wózkach. Dyscyplina ta jest najbardziej popularna w Stanów Zjednoczonych, gdzie zawodnicy rywalizują w profesjonalnej lidze. Gracze w koszykówce na wózkach są podzieleni na pięć klas w zależności od sprawności funkcjonalnej i rodzaju schorzenia. W niektórych krajach prowadzi się rozgrywki mieszane – sprawni sportowcy wsiadają na wózek i grają wspólnie ze swoimi niepełnosprawnymi kolegami.

niepełnosprawniFot. sxc.hu

Wśród innych powszechnie przez niepełnosprawnych uprawianych dyscyplin wymienić można: badminton, biathlon, bilard, dyscypliny lekkoatletyczne, taniec, curling na wózkach, goalball, piłka siatkowa na stojąco, piłka siatkowa na siedząco, rugby na wózkach, piłka nożna, jeździectwo, judo, kolarstwo, kajakarstwo, kręglarstwo, łucznictwo, łyżwiarstwo szybkie, łyżwiarstwo figurowe, narciarstwo biegowe, narciarstwo zjazdowe, pływanie, podnoszenie ciężarów, showdown, strzelectwo, szachy, szermierka na wózkach, taniec na wózkach, tenis stołowy, wioślarstwo, żeglarstwo. Nie każda z tych dyscyplin może być oczywiście uprawiana przez wszystkie osoby niepełnosprawne, wybór powinien być uzależniony od rodzaju i stopnia schorzenia.

Uwaga!

W ostatnich latach coraz większą popularność zaczyna zdobywać gra integracyjna – boccia. Została ona stworzona z myślą o osobach, które ze względu na rozległy stopień niepełnosprawności nie mogą uczestniczyć w powszechnie uprawianych dyscyplinach, jak na przykład wspomniana koszykówka na wózkach. Celem gry jest wrzucenie na boisko bili białej, a następnie umieszczenie w jej bezpośrednim sąsiedztwie jak największej ilości bil jednego koloru. Bile w boisku umieścić można za pomocą ręki, nogi bądź przy pomocy sprzętu wspomagającego. Zawodnicy mogą w trakcie gry stać albo siedzieć. Zawodnik rozpoczynający grę wyrzuca na boisko bilę białą i dorzuca swoją bilę jak najbliżej białej. Następnie zagrywa przeciwnik, a następnie zawodnik tej drużyny, której bila znajduje się dalej od bili przeciwnika w stosunku do bili białej. Zawodnicy rzucając bile mogą przesuwać znajdujące się bile w grze, rozbijać ustawione już układy bil, starając się umieścić jak najwięcej bil swojego koloru przy bili białej. Po wyrzuceniu na plac gry wszystkich bil kończy się runda, a sędzia ogłasza wynik, który jest sumą ilości bil jednego koloru, znajdujących się najbliżej białej. Mecz kończy się po sześciu rundach ogłoszeniem wyniku.

Staracie się zachować sprawność fizyczną? Jakie ćwiczenia wykonujecie? Dajcie znać.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułDieta a sport – jak ćwiczyć na diecie?
Następny artykułJaki sport dla seniorów?

Emilia Klima - absolwentka socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, pasjonatka sportu i pisania nie tylko o sporcie. Od 2008 roku współpracuje z działem sport-rozrywka serwisu gazeta.pl, w międzyczasie pisywała do innych portali internetowych zajmujących się tematyką sportową. Miłośniczka pływania i jazdy na rowerze.

Nasz specjalista pisze o sobie:

Jako posiadaczka (do niedawna) rodzeństwa płci męskiej wyłącznie, nie miałam innego wyjścia jak śledzić wydarzenia sportowe, odkąd tylko byłam we właściwym wieku do zrozumienia tego, co się dzieje w telewizorze. Myślę, że nie będzie wiele przesady w stwierdzeniu, że bardziej niż na wieczorynce wychowałam się na wieczorach z Ligą Mistrzów. Gdzieś w międzyczasie moje zainteresowanie futbolem osłabło najpierw na rzecz siatkówki, a później Formuły 1, nadal jednak sport stanowi ważny element mojego życia.

Nie inaczej jest z jego czynnym uprawianiem. Staram się, by aktywność fizyczna była dla mnie przede wszystkim źródłem przyjemności, dlatego trzymam się z dala od tych sportów, których zwyczajnie nie lubię. Gustuje szczególnie w pływaniu, dyscyplinie pozwalającej rozwijać równomiernie niemal wszystkie partie mięśniowe, przy okazji spalić sporo kalorii z wysiłkiem odczuwalnym dopiero po wyjściu z wody. Przy sprzyjającej pogodzie nie wzgardzę rowerem lub rolkami, lubię się również od czasu do czasu porządnie rozciągnąć. (W czasach swojej największej elastyczności potrafiłam nawet zrobić szpagat, ha!).

Co robię kiedy nie oglądam sportu lub go nie uprawiam? Piszę. To czym, się zajmuję pozwala mnie zatem na połączenie dwóch największych pasji. Kiedy nie oddaję się żadnej z nich, w wolnym czasie oglądam amerykańskie seriale lub europejskie filmy, a kiedy wyłączą mi prąd, czytam książki.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here