Amazonki tolerowały mężczyzn jedynie w momencie, gdy chciały począć z nimi dziecko. Po akcie seksualnym musieli jednak natychmiast opuścić osadę. Gdy Amazonce urodził się syn, zostawał odchowywany na tyle, by mógł samodzielnie funkcjonować, po czym musiał opuścić dom rodzinny.
Kompleksem Amazonki określa się postawę pań, która wynika ze specyficznej struktury ich rodzin. Kobieta pełni funkcję jednostki dominującej, tak zwaną „głowę rodziny”. Mężczyzna natomiast zajmuje o wiele niższą pozycję w hierarchii rodzinnej i jest przez nią lekceważony.
Do powstania kompleksu Amazonki przyczynia się kilka rzeczy:
– Coraz większe ambicje zawodowe kobiet sprawiły, że ich pozycja ekonomiczna wzrosła. Zdarza się, że panie zarabiają o wiele więcej od swoich mężów. To niekiedy daje im poczucie władzy i wyższości;
– Kobiety uczestniczą aktywnie w życiu rodziny. O ile kiedyś rola kobiety sprowadzała się do opieki nad domem, o tyle teraz „słaba płeć” pragnie wyrażać swoje zdanie i udzielać się czynnie przy rodzinnych decyzjach. Niezależnie, czy sprawa dotyczy urządzenia ogrodu, czy kupna samochodu – panie czują, że należy liczyć się z ich zdaniem i dają odczuć to swoim partnerom;
– Za dominację kobiet odpowiedzialni są niekiedy sami panowie. Mężczyzn charakteryzuje coraz częściej zależność od swych partnerek. Panowie niekiedy świadomie poszukują samodzielnych, zdecydowanych i władczych partnerek, które odciążyłyby ich z obowiązków, jakie przypisano na przestrzeni wieków mężczyznom.;
– Mężczyźni chętniej niż dawniej opiekują się swoim potomstwem. To sprawia, że czasami zamieniają się ze swoimi wybrankami rolami – one koncentrują się na potrzebach materialnych, zaś panowie obdarzają swoich potomków większą uwagą i rodzicielskim uczuciem.
Znacie kogoś, u kogo podejrzewacie obecność kompleksu Amazonki? Jak się on Waszy zdaniem objawia? Podzielcie się swoimi doświadczeniami.
