Modelowanie to uczenie się zachowania w wyniku obserwacji modela (innej osoby), jego zachowań i ich skutków. Nie odnosi się to jednak do wszystkich aktywności, których jesteśmy obserwatorami. By wystąpił ten efekt muszą być spełnione pewne warunki. Po pierwsze, obserwacja modela musi być prowadzona w sposób świadomy, przy uwadze skoncentrowanej na jego zachowaniu. Po drugie, zachowanie to musi zostać zapamiętane, to znaczy przeniesione do pamięci długotrwałej obserwującego. Po trzecie, zachowanie powinno zostać powtórzone, by skontrolować jego efekty we własnym działaniu. Po czwarte, musi pojawić się motywacja do powtarzania danego zachowania.

Nie jest tak, że każde zachowanie ulegnie modelowaniu. Zjawisku temu podlegają tylko te aktywności, które prowadzą do pożądanych przez uczącego się efektów. Naśladownictwo nie jest w pełni automatyzmem, to raczej sposób na stworzenie własnych metod działania w oparciu o zaobserwowane wzorce.

Efekty modelowania zachowań możemy zauważyć we wszystkich dziedzinach życia społecznego. Wiele metod postępowania jest naśladowanych, o ile prowadzi do jakiegoś rodzaju gratyfikacji. Ma to swoje pozytywne i negatywne konsekwencje. Przykładowe niepożądane skutki były i są nadal częstym tematem w mediach – chodzi o oglądanie agresywnych zachowań na ekranie telewizora. Wiele badań zajmowało się tym zagadnieniem, szczególnie w kontekście dzieci. Pozytywne strony tego zjawiska można wykorzystać w dydaktyce, w metodologii nauczania. Modelowanie zachowania sprawdza się jako narzędzie w przypadku niektórych szkoleń zawodowych. Jest ono również stosowane w terapii zaburzeń zachowania, redukcji lęków i pracy z osobami cierpiącymi na fobie.

Odnosząc zjawisko modelowania do aktywizujących metod szkoleniowych, znajdziemy metodę zwaną obserwacją. Może ona opierać się na oglądaniu przygotowanego materiału wideo. Z uwagi na charakter metod aktywnych, proces modelowania wzbogaca się o czynne elementy zwiększające zaangażowanie osób szkolonych. Mogą to być analizy i podsumowania przeprowadzonych obserwacji czy kierowanie uwagi na wybrane aspekty oglądanych zachowań.

A co Wy myślicie na ten temat? Podzielcie się opiniami.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułMetoda „zadanej lektury” – co to, jak ją stosować?
Następny artykułInteraktywne wideo na szkoleniu – co to, jak je stosować?

Katarzyna Aleksandrzak – absolwentka psychologii specjalizująca się w psychoedukacji i szkoleniach metodami aktywnymi. Prócz licznych staży, doświadczenie zdobywała podczas treningów superwizowanych w szkole trenerów Grupa TROP. Autorka scenariuszy szkoleniowych.

Nasz specjalista pisze o sobie:

Kilka lat temu ukończyłam studia z zakresu psychologii w Wyższej Szkole Psychologii Społecznej. Psychologia odkąd pamiętam była moją pasją i z tą myślą wybierałam kierunek kształcenia. Zarówno uczelnia, jak i praca na stażach, praktykach, a później zawodowa, pozwoliły mi odkryć znacznie więcej zastosowań znajomości tej dziedziny nauki niż się spodziewałam. Najciekawsze jest dla mnie łączenie jej z nowoczesnymi technologiami, wykorzystaniem w marketingu z naciskiem na jego internetową formę czy też w e-learningu i szeroko pojętym zarządzaniu.

Interesuję się także metodyką szkoleń, ukończyłam specjalizację z psychoedukacji metodami aktywnymi. Swoją przyszłość zawodową łączę z pracą trenera kompetencji miękkich. Zawsze lubiłam też pracę z tekstami, co pozwala mi od wielu lat wykonywać zawody, w których umiejętność sprawnego posługiwania się słowem pisanym jest niezbędna. Żeby ponieść swoje zdolności w tym zakresie odbyłam studia podyplomowe o specjalizacji Edytorstwo Współczesne, na kierunku Edytorstwa i Krytyki Tekstu Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego.

Prywatnie jestem mamą bliźniaczek i większość mojego wolnego czasu spędzam ze swoimi dziećmi. Pozostałe chwile uwielbiam poświęcać na czytanie – literatura to moja największa pasja.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here